Utinam latino dating

Latino dating: Connect with Hispanic singles | EliteSingles

utinam latino dating

Utinam ne synodus ista unquam fuisset, sitantes offensiones et detrimenta paritura erat. 49 The Christian name of Sylvester is borrowed from the Latin calendar. 50 From the conclusion of the history, I should fix the date to the year Latin for All Occasions has ratings and 26 reviews. to Climbing the Corporate Ladder to Online Dating-- Everything You'll Ever Need to Say in Perfect Latin . What year is it?), Curses: Utinam barbari spatium proprium tuum invadant!. This would fit in well with the date of the Speculum (). Take for example some 'Latins' on the comparative and superlative: Utinam nullus homo a: ' Queritur de supradicto Latino "Sum doctissimus totius ville", a quo et ex qua vi.

Sunt autem alii qui auditis futuris et necessario venientibus temptationibus, quas proprie oportet venire christiano, quas nemo sentit nisi qui voluerit esse vere christianus, imminentibus ergo sibi aliquibus, franguntur et claudicant. Offer consolationis alligamentum, alliga quod fractum est. Non hoc a me audis, Apostolus dicit, qui etiam dicit: Et vultis experimentum eius accipere, qui in me loquitur Christus? Illi enim dictum est: Quod enim ait Apostolus: Tantum tu noli dimittere corripientem et hortantem, terrentem et consolantem, percutientem et sanantem".

Bona operemur et mala toleremus. Pastoribus malis dicit, pastoribus falsis, pastoribus sua quaerentibus, non quae Iesu Christi, ex commodo lactis et lanae gaudentibus, oves omnino non curantibus, et quod male habuit non corroborantibus. Inter infirmum, id est, non firmum - nam dicuntur infirmi etiam aegrotantes - sed inter infirmum et aegrotum, id est, male habentem, hoc mihi videtur interesse.

Etenim ista, Fratres, quae distinguere utcumque conamur, forte et nos possumus maiore diligentia melius distinguere, et alius peritior vel lumine cordis plenior, interim ne fraudemini, quantum ad verba attinet Scripturae, quod sentio loquor.

Infirmo ne accidat temptatio et eum frangat timendum est. Languens autem iam cupiditate aliqua aegrotat, et cupiditate aliqua impeditur ab intranda via Dei, a subeundo iugo Christi.

utinam latino dating

Attendite illos homines volentes bene vivere, iam statuentes bene vivere, et minus idoneos mala pati sicut parati sunt bona facere. Pertinet autem ad christianam firmitatem, non solum operari quae bona sunt sed et tolerare quae mala sunt. Qui ergo videntur fervere in operibus bonis, sed imminentes passiones tolerare nolle aut non posse, infirmi sunt. Qui vero aliqua cupiditate mala amatores mundi ab ipsis bonis operibus revocantur, languidi et aegroti iacent, quippe qui ipso languore, tamquam sine ullis viribus, nihil boni possunt operari.

Id est, tamquam si in anima hoc velis facere ut tectum aperias et deponas ad Dominum animam paralyticam dissolutam omnibus membris et vacantem ab omni opere bono, gravatam utique peccatis suis et languentem morbo cupiditatis suae. Si ergo dissoluta sunt membra omnia et est paralysis interior, ut pervenias ad medicum - forte enim latet medicus, et intus est; hoc est: Quod qui non faciunt et qui facere neglegunt, audistis quae audiant: Quod male habuit, non corroborastis.

Accedit aliquid unde quod fractum est colligetur, consolatio illa: Haereticum perire bonus pastor non sinit. Et quod errabat non revocastis. Ecce unde inter haereticos periclitamur. Hinc inter manus latronum et dentes luporum furentium utcumque versamur, et pro his periculis nostris ut oretis oramus.

Et contumaces sunt oves. Quia quaeruntur errantes, alienas se a nobis dicunt errore suo et perditione sua: Quasi non ipsa causa sit quare eas velimus et quare quaeramus, quia errant et pereunt. Quia in errore es, revocare volo; quia peristi, invenire volo. Sic vis errare, sic vis perire? Quanto melius ego nolo. Prorsus audeo dicere, importunus sum. Opportune utique volentibus, importune nolentibus.

Prorsus importunus sum, audeo dicere: Tu vis errare, tu vis perire, ego nolo. Non vult postremo ille qui me terret. Si voluero, vide quid dicat, vide quid increpet: Te magis timebo quam ipsum? Non enim potes evertere tribunal Christi et constituere tribunal Donati. Revocabo errantem, requiram perditam. Velis nolis id agam. Et si me inquirentem lanient vepres silvarum, per omnia angusta me coartabo; omnes sepes excutiam; quantum mihi virium terrens Dominus donat, omnia peragrabo.

Revocabo errantem, requiram pereuntem. Si me pati non vis, noli errare, noli perire. Pastor erga malos indifferens causa est cur boni pereant. Parum est quod doleo te errantem atque pereuntem. Timeo ne negligens te, etiam quod forte est occidam.

Vide enim quid sequitur: Si neglexero errantem atque pereuntem, et eum qui fortis est delectabit errare et perire. Cupio lucra exteriora, sed timeo plus damna interiora. Si indifferentem habuero errorem tuum, attendit qui fortis est, putat nihil esse ire in haeresim. Quando aliquod commodum de saeculo reluxerit unde mutetur, statim mihi dicet fortis ille periturus, cum te perditum non requiro: Homines inter se litigantes hoc fecerunt.

Ubicumque colendus est Deus". Si forte illi dixerit aliquis donatista: Si ergo cessemus et taceamus, contrario locuturus est: Si errant, revocarent illos; si pereunt, quaererent illos". Non frustra ergo, cum iam dixisset superius: Ipsa est enim repetita sententia, nisi quia ex his quae supra dixit nata est: Quod errabat, non revocastis; et quod periit, non requisistis; et, hoc faciendo, quod forte est, interfecistis.

Proinde audi quid sequatur de ista negligentia malorum, immo falsorum pastorum: Furantur lupi insidiantes, rapiunt leones frementes, cum oves non haerent pastori. Nam praesens est pastor, sed male agentibus non est pastor. Et inhaerent pastoribus non pastoribus, seipsos non oves pascentibus. Et letalis error consequitur: Tales enim sunt omnes, qui gaudent de erroribus alienis: De bonis et malis montibus.

Bestiae a montibus et collibus, tumor terrenus et superbia saeculi. Extulit se superbia Donati, fecit sibi partem. Subsequens eum Parmenianus illius confirmavit errorem. Ille mons est, ille collis est. Sic omnis cuiuslibet auctor erroris, terrena elatione intumescens, promittit ovibus requiem, pascua bona. Et aliquando inveniunt ibi oves pascua de pluvia Dei, non de duritia montis.

Habent enim et ipsi Scripturas, habent sacramenta. Non sunt ista montium, sed cum inveniuntur in montibus, male remanetur in montibus. Errando enim in montibus et collibus, deserunt gregem, deserunt unitatem, deserunt munitas cohortes adversus lupos et leones. Inde ergo revocet Deus, ipse revocet. Modo audietis ipsum revocantem: Erraverunt, inquit, oves meae in omnem montem et in omnem collem altum, hoc est, in omnem tumorem terrenae superbiae.

Sunt enim et montes boni: Et vide quia non tibi in montibus spes est: Noli putare iniuriam te facere montibus sanctis, quando dixeris: Auxilium meum, non a montibus, sed a Domino qui fecit caelum et terram. Ipsi montes hoc tibi clamant.

Mons erat qui clamabat: Audio in vobis schismata fieri, et unusquisque vestrum dicit: Leva oculos in istum montem, audi quid dicat, et nec in ipso monte remaneas. Audi enim quid sequatur: Numquid Paulus pro vobis crucifixus est? Domine quis similis tibi? Non solum tunc tibi non succensebunt montes, sed tunc amabunt, tunc magis favebunt; si in ipsis spem tuam posueris, contristabuntur. Angelus multa divina et mira ostendens homini, ab homine adorabatur, tamquam levante oculos in montem. At ille a se revocans ad Dominum: Sarmenta ab unica vite praecisa haeretici sunt.

In omnem faciem terrae dispersae sunt? Omnia terrena sectantes, ea quae in faciem terrae lucent, ipsa amant, ipsa diligunt. Nolunt mori, ut abscondatur vita eorum in Christo. Non omnes haeretici per totam faciem terrae, sed tamen haeretici per totam faciem terrae. Alii hic, alii ibi, nusquam tamen desunt. Ipsi se non norunt: Diversis locis sunt diversae: Non ergo mirum, si superbia parit discissionem, caritas unitatem. Tamen ipsa catholica mater, ipse pastor in ea ubique quaerit errantes, confortat infirmos, curat languidos, alligat confractos, alios ab istis, alios ab illis non se invicem scientibus.

Sed tamen illa omnes novit, quia cum omnibus fusa est. Sarmenta ergo illa ubi praecisa sunt, ibi remanserunt. Inde tamen revocat errantes, quia et de ramis fractis dicit Apostolus: Deus per vitam suam iurans. Propterea pastores audite sermonem Domini: Tamquam iuratio est Dei, testificatio vitae suae.

Vivo ego, dicit Dominus. Mortui sunt pastores, sed securae sunt oves; vivit Dominus. Vivo ego, dicit Dominus Deus. Qui autem pastores mortui sunt? Sua quaerentes, non quae Iesu Christi. Erunt plane et invenientur plane, nec desunt nec deerunt. Videamus ergo quid dicat Dominus, qui se dicit vivere: Rursus pastorem dicit, et paulo ante, et nunc. Quibus enim talibus male errantibus, male pereuntibus non est pastor, et si praesens est pastor, quia et cum praesens est lux, non est caecis lux.

Ad episcopos pertinet non tacere. Sed qui pastores audite? Audite et discite oves Dei: Dicit enim alio in loco per eumdem Prophetam: Fili hominis, speculatorem te dedi domui Israel. Audies ex ore meo sermonem, et praemonstrabis eis ex me. In eo cum dixero peccatori: Morte morieris, et non fueris locutus ut caveat impius a via sua, ille facinorosus in facinore suo morietur, sanguinem autem eius de manu tua exquiram. Videtis quam sit tacere periculosum?

Moritur ille et recte moritur; in impietate sua et peccato suo moritur; negligentia enim eius occidit cum. Nam pastorem inveniret viventem qui ait: Si autem dixeris, inquit, impio: Propter hoc, ad nos quidem pertinet non tacere; ad vos autem etiam si taceamus, de Scripturis sanctis verba pastoris audire.

Caecus caecum ducens, ambo in foveam cadunt. Videamus ergo, quia sic proposueram utrum auferat oves a pastoribus malis et det eas pastoribus bonis. Video eum auferentem oves a pastoribus malis.

Pascant oves meas, illi se pascunt, non oves meas. Avertam ut non pascant oves meas. Quomodo avertit, ut non pascant oves ipsius?

Sed quoniam terret non solum caecum ducentem, sed et caecum sequentem - neque enim ait: Cadit in foveam ducens, et non cadit sequens, sed: Cum enim non facitis quae faciunt mali pastores, non vos ipsi pascunt; cum autem facitis quae dicunt, ego vos pasco. Mea enim dicunt et non faciunt. Dicunt hoc saepe haeretici, quando veritate manifestissima convincuntur: Reddent plane malam de morte vestra.

De morte ovis malignae reddet malus pastor malam rationem. Numquid ideo vivit ovis, quia assignatur pellis ipsius? Increpatur pastor, quia neglexit ovem errantem, et propterea in fauces lupi irruit ut devoraretur. Quid illi prodest, quia affert pellem signatam? Paterfamilias vitam ovis inquirit. Sed ecce malus pastor attulit pellem: Reddat de pelle rationem. Videbat de super, qui postea iudicat: Reddat rationem malus pastor de pelle ovis mortuae.

Si autem inspicit Deus quia neglexit errantem, quia non quaesivit pereuntem, quid prodest quod invenit pellem quam referret? Ipsam revocaret, ne pellem mortuae demonstraret.

Si ergo non bonam rationem reddit, qui non quaesivit errantem, qualem reddet qui fecit errantem? Hoc est quod dico: Si in Catholica episcopus constitutus non bonam rationem reddit de ove, si non quaesierit errantem a grege Dei, qualem rationem redditurus est haereticus, qui non solum non revocabit ab errore, sed etiam compulit or in errorem? Christi oves vocem eius audiunt.

Sed videamus, ut dixi, quomodo revocet Deus oves a pastoribus malis. Et non vos ipsi pascunt, sed Deus, quia velint nolint pastores, ut perveniant ad lac et lanam verba Dei dicturi sunt. Tu audi praedicantem, ne fureris; noli imitari furantem. Si furantem imitari volueris, ipse te pascit facto suo; tibi venena subministrat, non cibum. Si vero hoc ab illo audis quod non dicit de suo, sed de Dei - non potest quidem uva de spinis legi; nam et ipsa Domini sententia est: Quomodo vis de spinis me colligere uvam verbi?

Tu si esurieris, et aliud non habes unde sumas, caute manum mitte, ne lacereris ab spinis, id est, ne facta imiteris malorum; et lege uvam inter spinas pendentem, sed de vite nascentem. Ad te perveniet botrui alimentum, spinis servatur ignis tormentum". Et extraham oves meas, inquit, de ore eorum, et de manibus eorum: Hoc et in psalmo dicitur: Nonne cognoscent omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant populum meum in cibo panis?

Abstuli a malis pastoribus oves, monendo ut dixi ne quod faciunt, faciant: Cui dat quod illis abstulit? Et quid dicemus, Fratres? Nonne sunt pastores boni? Nonne alio loco Scripturarum dicitur: Quomodo ergo oves, quas malis pastoribus tollit, non dat bonis, sed tamquam omnino nusquam remanserint boni, dicit: Cum Petro commendantur oves, non ibi dicit Dominus: Ego pascam oves meas, non tu, sed: An forte quia modo non invenitur Petrus - iam enim assumptus est in requiem Apostolorum et martyrum - non est cui dicat securus Dominus ovium: Pasce oves meas, et quodam modo quasi necessitate descendit ad officium pascendi oves suas, non habens quibus commendet, nec tamen deserens?

Hoc enim videtur sequi: Nostis enim, quia migravit Ioseph in Aegyptum: Vendiderunt Christum Iudaei; non sine causa et inter Apostolos ipse Iudas venditor fuit. Coepit esse Christus in gentibus, ibi honoratus est, ibi crevit populus eius, non eum deserit pastor eius.

Plane facit et faciet. Non curaverunt mali pastores; non enim suo sanguine redemerunt. Sicut, visitat, inquit, pastor gregem suum in diem? Pluvia et nebula, error saeculi huius; caligo magna surgens de cupiditatibus hominum, et nebula valida contegens terram. Et difficile est ut non errent oves in ista nebula.

Sed pastor non deserit eas. Inquirit eas, penetrat nebulam oculis acutissimis, non impeditur caligine nubium. Videt, undique errantem revocat tantum ut fiat quod dicit in Evangelio: Quando difficile est inveniri, nunc ego inveniam.

Crassa nebula est, pinguis nimbus est: Montes Israel, auctores Scripturarum divinarum. Constituit montes Israel, auctores Scripturarum divinarum.

Ibi pascite ut secure pascatis. Quidquid inde audieritis, hoc vobis bene sapiat; quidquid extra est, respuite. Ne erretis in nebula, audite vocem pastoris. Colligite vos ad montes Scripturae sanctae. Ibi sunt deliciae cordis vestri, ibi nihil venenosum, nihil alienum; uberrima pascua sunt. Vos tantum sanae venite, sanae pascimini in montibus Israel. In pascuis bonis pascam eas, et in montibus altis Israel. Bene est, ubi dicant: Verum est, manifestum est, non fallimur. In gloria Dei requiescent, tamquam in stabulis illis.

Sed auxilium nostrum a Domino, qui fecit caelum et terram. Ideo ne vel in montibus bonis esset spes nostra, cum dixisset: Ego pascam oves meas. Leva tu oculos tuos in montes, unde veniet auxilium tibi, sed attende dicentem: Auxilium enim tuum a Domino, qui fecit caelum et terram. Sed ut requiescere faciat, quid primo curavit?

10 BEAUTIFUL LATIN WORDS AND PHRASES | solosophie

Quod enim primo curavit, posterius dicit: Constituam alios bonos pastores, qui faciant haec, sed Ego, inquit, faciam; oves meas nulli committam. Securi vos, Fratres; securae vos oves. Nobis videtur timendum, quasi desit pastor bonus. Christus pascit cum iudicio quos redemit.

utinam latino dating

Vide quia sic solus pascit, cum iudicio pascens. Quis enim homo iudicat de homine? Temerariis iudiciis plena sunt omnia. De quo desperaverimus subito convertitur et fit optimus. De quo multum praesumpserimus subito deficit et fit pessimus. Nec timor noster certus est, nec amor noster certus est. Quid sit hodie quisque homo, vix novit ipse homo. Tamen utcumque ipse quid hodie.

Quid autem cras nec ipse. Pascit ergo ille cum iudicio, dispertiens propria propriis: Novit enim quid agat. Cum iudicio pascit, quos iudicatus redemit. Pascit ergo ipse cum iudicio. Diabolus omnes errantes vult quibuslibet erroribus. Contra istum perdicem facientem divitias suas non cum iudicio, pascit iste pastor cum iudicio.

Quare ille sine iudicio? Quia congregavit quae non peperit. Quare iste cum iudicio? Quia fovet quod peperit. De pastore tamen bono loquimur. Pastores boni aut non sunt, aut latent. Si non sunt, quid agimus? Si latent, quare de illis tacetur? Perdix quidem ille a quibusdam maioribus et ante nos Scripturarum tractatoribus diabolus intellectus est, congregans quae non peperit.

Non enim ille creator sed deceptor est, faciens divitias suas non cum iudicio. Non enim ad eum pertinet quis isto, quis illo modo erret. Omnes errantes vult, quibuslibet erroribus. Quam diversae sunt haereses, quam diversi errores! Sive illic sive illic sint, ad eum pertinent congregantem sine iudicio.

Please Update Your Browser

Congregat ergo sine iudicio faciens divitias suas. Venit ille congregans undique oves suas. In dimidio dierum eius, prius quam sperabat, ante quam putabat, derelinquent eum, et erit insipiens in novissimis suis.

Quare in primis suis sapiens erat, et in novissimis suis sit insipiens? Dicitur aliquando in Scripturis sapientia pro astutia, abusione verbi, non proprietate. Ubi sapiens, ubi scriba, ubi conquisitor huius saeculi? Nonne stultam fecit Deus sapientiam huius mundi? Verum dicere putatus est, bonum consilium dare existimatus est, contra Deum creditus est.

Quod vero dicitur sapientia abusione verbi et in malo, consuetudine quidem Scripturarum nostrarum nam quemadmodum loquantur auctores mundi, quid ad nos? Iste sapientior omnibus bestiis, acutus et astutus ad decipiendum agnoscitur. Postea non ei creditur. Ergo ita in novissimis suis erit insipiens.

Apertae erunt fraudes eius, et ideo iam fraudes non erunt. In novissimis suis erit insipiens, qui congregavit quae non peperit, et fecit divitias suas non cum iudicio.

Pascit contra illum Redemptor noster cum iudicio. Haereticus adiutor et filius diaboli. Exsistat et aliquis haereticus, etsi non frater diaboli, certe adiutor et filius. Et ipsum dixerim perdicem contentiosum animal. Hoc enim animal, ut aucupes norunt, etiam contendendi studio capitur.

Contendunt isti contra veritatem, et contenderunt ex quo se diviserunt. Non habet quod dicat: O capte, aliquando certe tu eras qui primis temporibus seditionis tuae traditores arguebas, innocentes damnabas, iudicium Imperatoris quaerebas, iudicio episcoporum non consentiebas, victus totiens appellabas, apud ipsum Imperatorem studiosissime litigabas.

Congregabas quae non peperisti. Ubi est nunc cervix tua? Certe in novissimis tuis factus es insipiens, pavisti sine iudicio. Non enim verum vis, vel de errore tuo vel de veritate iudicare. Pascit contra te Christus cum iudicio, discernit oves suas ab ovibus non suis. Boni pastores numquam deerunt. Hic invenio omnes pastores bonos in uno pastore. Non enim vere boni pastores desunt, sed in uno sunt. Multi sunt, qui divisi sunt.

Cum Clauses | Dickinson College Commentaries

Hic unus praedicatur, quia unitas commendatur. Neque enim vere modo ideo tacentur pastores, et dicitur pastor, quia non invenit Dominus cui commendet oves suas. Tunc autem ideo commendavit, quia Petrum invenit. Immo vero et in ipso Petro unitatem commendavit. Multi erant Apostoli, et uni dicitur: Absit ut desint modo boni pastores, absit a nobis ut desint, absit a misericordia ipsius, ut non eos gignat atque constituat.

Utique si sunt bonae oves, sunt et boni pastores, nam de bonis ovibus fiunt boni pastores. Sed omnes boni pastores in uno sunt, unum sunt. Illi pascunt, Christus pascit. Ideo ergo ipse pascit, cum ipsi pascunt; et dicit: Ego pasco, quia in illis vox ipsius, in illis caritas ipsius. Proinde ut oves commendaret, quid ei prius dicit, ne illi tamquam alteri commendaret? Confirmat caritatem, ut consolidet unitatem.

Ipse ergo pascit unus in his, et hi in uno. Et tacetur de pastoribus, sed non tacetur. Hoc est Christum pascere, hoc est in Christo pascere, hoc est et cum Christo pascere, praeter Christum sibi non pascere. Neque enim vere inopia pastorum, tamquam ista futura mala tempora Propheta praedicaret, dixit: Etiam cum ipse Petrus erat, et cum adhuc ipsi Apostoli erant in hac carne et in hac vita, tunc ait ille unus, in quo uno omnes unum: Sint ergo omnes in pastore uno, et dicant vocem pastoris unam quam audiant oves, et sequantur pastorem suum, et non illum, aut illum, sed unum.

Et omnes in illo unam vocem dicant, diversas voces non habeant. Hanc vocem eliquatam ab omni schismate, purgatam ab omni haeresi, audiant oves et sequantur pastorem suum dicentem: Christi vox apud donatistas non auditur.

Audiant vocem tuam videamus an Christi sit. Ecclesiam quaerit infirma ovis a grege aberrans, nesciens ubi sit grex. Quaerit quo se aggreget, quo intret. Audiamus utrum agni sit, an perdicis. Ovis Dei gregem suum quaerit. Puta ovem de Oriente venisse ad Africam quaerit gregem suum. Incurrit in te, incurrit in basilicam tuam intrare vult. Commoveris ignota facie, vel tu, vel minister tuus.

Stans vel sedens ad ostium, interrogat ovem quaerentem gregem suum, immo gregem Dei. Cum grege suo intrare vult, ibi esse putat. Quaeris ne forte catechuminus sit, et irruat sacramentis. Quaeris cuius communionis sit. Christianum, fidelem, catholicum reprobas. Qui sunt intus quas tenes? Ita vero proice, reproba. A te reprobatus, a Christo probatur.

Utinam et illi qui sunt apud te agnoscant te, et in dimidio dierum tuorum derelinquant te. Quidam fratres nostri hesterno die ierunt ad basilicam eorum. Etsi ad malos fratres, tamen ad fratres. Attendite, Fratres mei, quid intersit inter fiduciam veritatis et timorem falsitatis. Quando aliquos eorum in hoc populo agnoscitis, quomodo gaudetis! Aliquando sapit et aliquando cognoscet. Aliquando relinquitur a populo suo, remanet cum corde suo.

Gratias agit Deo suo". Conati sunt iniuriare; meliore consilio paenituit eos. Atque utinam sic paeniteat et ibi remanere, quomodo paenituit eos qui ingressi sunt iniuriare. Tamen quos proiecerunt christianos, fideles, catholicos; quos tenuerint, nolo dicere. Quos proiecerint, video; quos tenuerint, ipsi dicant.

Dicant ergo vocem suam. Videamus an Christi sit vox, an pastoris sit vox, quam sequantur oves. Sive per bonum vox ista, sive per malum hominem, utrum pastoris sit vox, attendamus.

Quaerit infirmus Ecclesiam quaerit errans Ecclesiam. Ego vocem pastoris inquiro. Lege mihi hoc de Propheta, lege mihi de psalmo, recita de Lege, recita de Evangelio, recita de Apostolo. Note 1— This construction is very common in narrative, and cum in this use is often called narrative cum. Thus the construction is precisely that of postquam etc. Here the when clause does not define or date the time of the discovery; it merely describes the circumstances under which America was discovered—namely, in the course of a voyage undertaken for another purpose.

In Latin we should use the imperfect subjunctive.

10 BEAUTIFUL LATIN WORDS AND PHRASES

Note 4— The distinction explained in Note 3 is unknown to early Latin. In Plautus quom always has the indicative unless the subjunctive is required for some other reason. Here the logical relations of the two clauses are inverted; hence cum is in this use called cum inversum. Present time with cum temporal is denoted by the present indicative; future time, by the future or future perfect indicative. For present time, either the present or the perfect indicative is used; for past time, regularly the pluperfect indicative.

For est cum etc. Cum causal or concessive takes the subjunctive. Note 1— Cum in these uses is often emphasized by ut, utpote, quippe, praesertim.